Jaap Kruithof nam zelf nooit concrete initiatieven om zijn verzameling aan een museum over te dragen. Hij schreef als filosoof ook veel minder over musea dan over bewaren. Het interview met tapisplein in 2007 daagde Kruithof uit om wel te spreken over musea en over de vraag of zijn verzameling in een museum zou moeten terechtkomen. Hij toont zich dan een kritische minnaar van musea.
De jongeren van Boslab gebruikten Kruithof objecten als inspiratie om te filosoferen over de maatschappij. Dit leidde tot een installatie die te bewonderen was in BOZAR te Brussel.
Om een accuraat scheepsmodel te maken zijn gedetailleerde plannen nodig. Om deze op het spoor te komen werd de Franse historicus Pierre-Jacques Charliat ingeschakeld. Zijn bevindingen gingen echter verloren mettertijd, en werden in het onderzoek voor deze blog herontdekt.
De waarde van de schilderingenreeks schuilt onder meer in hun zeldzame iconografie. Er zijn maar weinig kusōzu, prentenseries die de ontbinding van het menselijk lichaam in negen stadia in beeld brengen, behouden.
AFGELOPEN - Je kon via archeologische stukken en multimediakunst het parallelle en uiteenlopende verhaal van twee steden aan het water, Istanbul en Antwerpen, ontdekken. We ontvingen 41.953 bezoekers.
Het was alsof de herinneringen uit mijn kindertijd waren gecatalogiseerd, genummerd en bewaard in een Antwerps museumdepot. Ik voelde het aan alsof de objecten mij hadden gekozen om hun verteller te zijn, en niet andersom.
In zijn lezing vertelt James H. Smith over het dagelijkse leven en werk van de Congolese mijndelvers. Hij laat zien met welke uitdagingen zij te maken krijgen en hoe zij zelf kijken naar thema’s als de wereldwijde handel in grondstoffen, regels rond ‘conflictvrije’ mineralen en de regelmatige opflakkeringen van geweld.