De gelaste kokerconstructie van deze kraan was een belangrijke innovatie, maar was minder soepel dan de kranen met klinknagelverbindingen. Wanneer de sporen niet perfect vlak liggen, durven deze kranen al eens op drie poten te gaan lopen.
Vier kranen met vernieuwende technologie werden in 1931 opgesteld aan de zuidkaaien van de Verbindingsgeul. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden verschillende kranen opgeëist en weggevoerd door de bezetter. Na de oorlog werd deze kraan gevonden in het Duitse Lübeck en terug naar Antwerpen gebracht.
De IA-kranen hebben een dubbele giek, om ervoor te zorgen dat de last tijdens de topbeweging op dezelfde hoogte blijft. Deze mastodonten stonden niet meer op het standaard 5-meterspoor. Een breder spoor was nodig om deze geweldig zware kranen voldoende stabiliteit te geven.
Een aantal topstukken kregen een reiniging om zo op hun best getoond te kunnen worden in de tentoonstelling 'Zeldzaam & Onmisbaar. Topstukken uit Vlaamse collecties'. Voor andere was het een uitstekende gelegenheid om een diepgaander vooronderzoek uit te voeren of de eerste stappen naar een uitgebreide behandeling in te plannen.
Op dit moment schrijven we aan ons waarderingsrapport over de Collectie Kruithof. De filosoof houdt ons daarbij wakker. Het begrip ‘gebruikswaarde’ bijvoorbeeld, dat zou Jaap Kruithof vast bekritiseerd hebben.
Luc Tuymans maakte een monumentaal werk voor het Atheneum te Antwerpen. "Een werk over identiteitsvorming, cruciaal voor de leerlingen uit het secundair onderwijs", aldus de kunstenaar.
Doos 42 is de enige Kruithofdoos in Nederland. Daar bedachten enkele Schrijversharten en ... een Ministerie een plan voor de doos.
Tijdens de Nederlandse boekenweek, op 9 maart, wordt de doos geopend. We kregen alvast een brief van de initiatiefnemer.
AFGELOPEN | 100 x Congo zette honderd blikvangers in de kijker. Welke verhalen schuilen er achter de objecten? Hoe zijn ze hier beland? Wat was hun betekenis voor Congolese volken?
Jaap Kruithof nam zelf nooit concrete initiatieven om zijn verzameling aan een museum over te dragen. Hij schreef als filosoof ook veel minder over musea dan over bewaren. Het interview met tapisplein in 2007 daagde Kruithof uit om wel te spreken over musea en over de vraag of zijn verzameling in een museum zou moeten terechtkomen. Hij toont zich dan een kritische minnaar van musea.
"Dit museum is het vervolg van mijn dingen-boeken", zo schreef Jaap Kruithof in zijn korte museumgids.
Kruithof publiceerde zijn Dingen-boeken tussen 1991 en 1994. Nergens in die boeken beschrijft hij zijn collectie letterlijk.
Maar in elk Dingen-boek ontwikkelt hij filosofische gedachten over bewaren en waarderen. Die zijn bruusk, maar inspirerend.
