Op zondag neemt een curator of andere expert je mee op ontdekkingstocht door het MAS. Na een bezoek aan de expo volgt een panelgesprek of praat je na met de curator.
Tijdens een Walk & Talk neemt een curator je mee op ontdekkingstocht door het MAS. Na een bezoek aan de expo volgt een panelgesprek of praat je na met de curator.
Toen de maquette van de 'Canot de l’Empereur' af was kwam ze niet meteen naar het Antwerpse scheepvaartmuseum. Om de algemene belangstelling aan te wakkeren ging het scheepsmodel op tour doorheen het land.
Waarderen in musea wil zeggen dat de waardes van een object of collectie onderzocht worden. In de museumwereld wordt dit constant bewust en onbewust, gestructureerd en ongestructureerd gedaan. Recent is er een trend om het waarderen systematischer aan te pakken. Welke inspiratie halen we hieruit voor het Kruithofproject? Een blogpost van Thomas Dirkx.
Om een accuraat scheepsmodel te maken zijn gedetailleerde plannen nodig. Om deze op het spoor te komen werd de Franse historicus Pierre-Jacques Charliat ingeschakeld. Zijn bevindingen gingen echter verloren mettertijd, en werden in het onderzoek voor deze blog herontdekt.
Meer dan 300 “waterkraantjes” heeft de stad doorheen de jaren aangekocht. Er kwam geen elektriciteit aan te pas: deze kranen werden gevoed door een ondergronds netwerk van perswater. Hoewel ze niet meer dan 2 ton konden hijsen bleven deze kranen tot 1974 in gebruik.
Tientallen jaren lang draaiden de Antwerpse haveninstallaties op perswater. Grote pershuizen met stoommachines voorzagen de waterdruk. Van dit type stonden er twintig kranen langs de Scheldekaai. Ze waren ontworpen om grote stoomschepen te lossen. Hun uitzicht leverde de bijnaam “kemel” op.
Kosten noch moeite werden gespaard om van de 'Canot de l’Empereur' een exacte kopie te maken. Bijna exact, want er is één groot verschil tussen het model en de originele sloep in Brest.
Van deze ‘Nijvelkranen’ werden 48 exemplaren aangekocht. Veel van deze kranen bedienden de zogenoemde ‘Congoboten’, bij het Zeestation van de C.M.B. aan het Leopolddok. De laatste kranen bleven nog tot in de jaren 1990 in werking.
De lichte kokerconstructie van de JA-kranen brak definitief met de vooroorlogse concepten en bouwmethoden. Het maakte de JA-serie bijna tweemaal efficiënter dan de CO-kranen die ze verving. Van dit type werden 20 kranen gekocht, in de periode van het Tienjarenplan (1956-65) waarin de Antwerpse haven geweldig uitbreidde en moderniseerde.
