Met een collectie van 600.000 museumstukken geeft het MAS je in vaste en wisselende expo’s een verfrissende kijk op de stad en haar eeuwenlange contacten met de wereld.
Deze kraan was een degelijke en robuust gebouwde kraan met een vernieuwende elektrische schakelinstallatie. Van dit type werd uitzonderlijk maar één exemplaar besteld.
Van deze ‘Nijvelkranen’ werden 48 exemplaren aangekocht. Veel van deze kranen bedienden de zogenoemde ‘Congoboten’, bij het Zeestation van de C.M.B. aan het Leopolddok. De laatste kranen bleven nog tot in de jaren 1990 in werking.
Kraan 330FA was een unieke kraan, bedoeld voor zwaardere lasten. Het topmechanisme met dubbele giek was een van de meest geslaagde systemen voor een topkraan voor zwaardere lasten.
Een Britse kraan voor heropbouw na oorlogstijd: dit type werd modulair geleverd en was snel te assembleren. De kraan werkte onafhankelijk van het stroomnetwerk met in de onderste cabine een dieselgenerator. Later werd de kraan aangepast voor het werk in de Antwerpse haven.
Met deze kranen in gelaste kokerconstructie haalde de haven van Antwerpen de nieuwste naoorlogse technologie binnen. Dit ranke ontwerp was lichter, sneller en zuiniger dan de traditionele kraantypes van 3 ton. De HA-kranen vervingen de oude waterperskranen op de Rijnkaai.
De gelaste kokerconstructie van deze kraan was een belangrijke innovatie, maar was minder soepel dan de kranen met klinknagelverbindingen. Wanneer de sporen niet perfect vlak liggen, durven deze kranen al eens op drie poten te gaan lopen.
In de Antwerpse haven werkten alle bruggen, sluizen en havenkranen op perswater. Dat veranderde in 1907, toen elektrische walkranen hun intrede deden op de Antwerpse kaaien. Deze Luikse kraan was een van de eerste en stond opgesteld bij het Albertdok.
