We vragen elke gesprekspartner of zij of hij collecties kent die lijken op de Collectie Kruithof, want dat geeft inspiratie voor het bedenken van de waardes van de Kruithofcollectie.
Altijd komen we bij minstens twee soorten collecties uit: de collecties dagelijks leven van cultuurhistorische musea en artistieke installaties met alledaagse dingen.
Wat waardevol is, moet beschermd worden. Dat is de logica van het Vlaamse Topstukkendecreet. Sinds het ontstaan van dit decreet in 2003 zijn een kleine 1.000 objecten en verzamelingen als topstuk erkend en beschermd. Via het Topstukkendecreet versterkt de overheid ook publieke collecties door belangrijke topstukken aan te kopen.
Wat dreef Jaap Kruithof tot het verzamelen van 10 000 dingen? Hij startte in 1973 bij de dood van zijn vader, Toen besefte hij dat hij tot dan bijna niets bewaarde. Zijn liefde voor dingen die anderen weggooien, had te maken met zijn ecologische idealen. 'We gooien teveel weg en we gooien het verkeerde weg', is één van zijn uitspraken.
De IA-kranen hebben een dubbele giek, om ervoor te zorgen dat de last tijdens de topbeweging op dezelfde hoogte blijft. Deze mastodonten stonden niet meer op het standaard 5-meterspoor. Een breder spoor was nodig om deze geweldig zware kranen voldoende stabiliteit te geven.
De LAMO tijd zit erop. We kregen zowel reacties van erfgoedinstellingen als van de familie Kruithof. Zij selecteerden uit de 5000 dingen die het MAS wil herbestemmen, een aantal beschermwaardige objecten. Beschermwaardig om filosofische, historische en emotionele redenen. Enkele objecten werden door meerderen gekozen. Het blijken echte krachtobjecten, die velen raken.
Doos nr. 154 uit de collectie Jaap Kruithof inspireerde de leerlingen van het MSKA tot creativiteit en kritische reflectie. Het resultaat: een expo, een muziekstuk, een choreografie en een brochure.
Kraan 330FA was een unieke kraan, bedoeld voor zwaardere lasten. Het topmechanisme met dubbele giek was een van de meest geslaagde systemen voor een topkraan voor zwaardere lasten.
De gelaste kokerconstructie van deze kraan was een belangrijke innovatie, maar was minder soepel dan de kranen met klinknagelverbindingen. Wanneer de sporen niet perfect vlak liggen, durven deze kranen al eens op drie poten te gaan lopen.
