Meer dan 300 “waterkraantjes” heeft de stad doorheen de jaren aangekocht. Er kwam geen elektriciteit aan te pas: deze kranen werden gevoed door een ondergronds netwerk van perswater. Hoewel ze niet meer dan 2 ton konden hijsen bleven deze kranen tot 1974 in gebruik.
Vier kranen met vernieuwende technologie werden in 1931 opgesteld aan de zuidkaaien van de Verbindingsgeul. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden verschillende kranen opgeëist en weggevoerd door de bezetter. Na de oorlog werd deze kraan gevonden in het Duitse Lübeck en terug naar Antwerpen gebracht.
Tientallen jaren lang draaiden de Antwerpse haveninstallaties op perswater. Grote pershuizen met stoommachines voorzagen de waterdruk. Van dit type stonden er twintig kranen langs de Scheldekaai. Ze waren ontworpen om grote stoomschepen te lossen. Hun uitzicht leverde de bijnaam “kemel” op.
Ter voorbereiding van de familietentoonstelling Iemand thuis? liet het MAS een houten poppenhuis uit de 19e eeuw restaureren. Het huis en de inrichting werden zorgvuldig onder handen genomen.
Dankzij een intensieve restauratie werd een grote praalwagen klaargestoomd voor de expo 'Luister. Verhalen gevonden in de stad'. Hoe gebeurde dit? Welke keuzes werden er gemaakt?
Van deze ‘Nijvelkranen’ werden 48 exemplaren aangekocht. Veel van deze kranen bedienden de zogenoemde ‘Congoboten’, bij het Zeestation van de C.M.B. aan het Leopolddok. De laatste kranen bleven nog tot in de jaren 1990 in werking.
Het MAS startte met de digitalisering van zijn collectie van duizenden lantaarnplaten. Deze platen die vroeger geprojecteerd werden met een toverlantaarn, zien nu eindelijk nog eens het licht.
Dit unieke zilveren pronkstuk is een van de langdurige bruiklenen aan DIVA. Het is een kopie van de Brabofontein op de Antwerpse Grote Markt. De bronzen beelden op een rots van basaltstenen werden in zilver uitgevoerd en op een rots van amethist gezet.