Het MAS | heeft een uitmuntende basiswerking | verbindt de collectie met de maatschappij | staat voor toonaangevende thematische tentoonstellingen | is een gastvrije ontmoetingsplaats | investeert in duurzame partnerschappen en relaties | is een talentgedreven, slagkrachtige organisatie. Dat allemaal staat in het jaarverslag 2024, mooi vormgegeven met feiten en cijfers.
In 1873 kocht het Antwerpse Museum voor Oudheden van de abdij van Averbode een 16de-eeuwse retabel met de Bewening van Christus aan. 150 jaar later wordt het in langdurige bruikleen gegeven aan de abdij en keert het dus terug naar huis.
Meer dan 300 “waterkraantjes” heeft de stad doorheen de jaren aangekocht. Er kwam geen elektriciteit aan te pas: deze kranen werden gevoed door een ondergronds netwerk van perswater. Hoewel ze niet meer dan 2 ton konden hijsen bleven deze kranen tot 1974 in gebruik.
Tientallen jaren lang draaiden de Antwerpse haveninstallaties op perswater. Grote pershuizen met stoommachines voorzagen de waterdruk. Van dit type stonden er twintig kranen langs de Scheldekaai. Ze waren ontworpen om grote stoomschepen te lossen. Hun uitzicht leverde de bijnaam “kemel” op.
Op 1 juni 2018 opent de tentoonstelling ‘Michaelina’ in het MAS en wordt het oeuvre van de uitzonderlijke kunstenares Michaelina Wautier (1604-1689) voor de eerste keer ooit samen getoond. Een van de sleutelwerken, ‘Het mystieke huwelijk van de Heilige Catharina’ verkeert in slechte staat, en moet grondig gerestaureerd worden om het topstuk te laten schitteren.
De wandelboulevard loopt als een glazen spiraal 9 verdiepingen naar boven. Het trakteert je op een prachtig uitzicht op de stad, telkens hoger, telkens anders. Op het dakterras heb je een 360 graden uitzicht op de stad, de haven en de wereld.
Toen de maquette van de 'Canot de l’Empereur' af was kwam ze niet meteen naar het Antwerpse scheepvaartmuseum. Om de algemene belangstelling aan te wakkeren ging het scheepsmodel op tour doorheen het land.
Wat dreef Jaap Kruithof tot het verzamelen van 10 000 dingen? Hij startte in 1973 bij de dood van zijn vader, Toen besefte hij dat hij tot dan bijna niets bewaarde. Zijn liefde voor dingen die anderen weggooien, had te maken met zijn ecologische idealen. 'We gooien teveel weg en we gooien het verkeerde weg', is één van zijn uitspraken.
