"Dit museum is het vervolg van mijn dingen-boeken", zo schreef Jaap Kruithof in zijn korte museumgids.
Kruithof publiceerde zijn Dingen-boeken tussen 1991 en 1994. Nergens in die boeken beschrijft hij zijn collectie letterlijk.
Maar in elk Dingen-boek ontwikkelt hij filosofische gedachten over bewaren en waarderen. Die zijn bruusk, maar inspirerend.
Doos nr. 154 uit de collectie Jaap Kruithof inspireerde de leerlingen van het MSKA tot creativiteit en kritische reflectie. Het resultaat: een expo, een muziekstuk, een choreografie en een brochure.
De waarde van de schilderingenreeks schuilt onder meer in hun zeldzame iconografie. Er zijn maar weinig kusōzu, prentenseries die de ontbinding van het menselijk lichaam in negen stadia in beeld brengen, behouden.
Grondstofdoos 42 is op 9 maart 2020 plechtig geopend in Wageningen. Kunstenaars stonden in de rij om een voorwerp dat ze niet zelf kozen te ontvangen. De objecten werden overhandigd op een fluwelen kussen om te beklemtonen dat elk object, hoe nederig ook, waarde heeft. Het werd een bijzondere avond.
Waarderen in musea wil zeggen dat de waardes van een object of collectie onderzocht worden. In de museumwereld wordt dit constant bewust en onbewust, gestructureerd en ongestructureerd gedaan. Recent is er een trend om het waarderen systematischer aan te pakken. Welke inspiratie halen we hieruit voor het Kruithofproject? Een blogpost van Thomas Dirkx.
Samen met het MAS sprokkelde theatermaker, schrijver en acteur Dimitri Leue verhalen uit de collectie en de stad voor de expo ‘Luister’. Hij schreef een meeslepend luisterspel dat je in de expo kon volgen. Tine Embrechts nam de rol van Kameleonie op zich.
