In 1884 bestelde de stad een laatste handbediende kraan. Oorspronkelijk was deze verrijdbaar op sporen, en bedoeld om schroeven en schroefassen te manipuleren bij de stadsdroogdokken. Na een restauratie staat ze sinds 2011 als monument naast het MAS.
Doos 42 is de enige Kruithofdoos in Nederland. Daar bedachten enkele Schrijversharten en ... een Ministerie een plan voor de doos.
Tijdens de Nederlandse boekenweek, op 9 maart, wordt de doos geopend. We kregen alvast een brief van de initiatiefnemer.
AFGELOPEN | 100 x Congo zette honderd blikvangers in de kijker. Welke verhalen schuilen er achter de objecten? Hoe zijn ze hier beland? Wat was hun betekenis voor Congolese volken?
Jaap Kruithof nam zelf nooit concrete initiatieven om zijn verzameling aan een museum over te dragen. Hij schreef als filosoof ook veel minder over musea dan over bewaren. Het interview met tapisplein in 2007 daagde Kruithof uit om wel te spreken over musea en over de vraag of zijn verzameling in een museum zou moeten terechtkomen. Hij toont zich dan een kritische minnaar van musea.
2 kranen uit de MAS-collectie verhuizen naar een nieuwe locatie. Waterperskraan 97 gaat de laatste fase van restauratie in, de grote 'Titankraan' krijgt haar plekje aan de Rijnkaai.
De waarde van de schilderingenreeks schuilt onder meer in hun zeldzame iconografie. Er zijn maar weinig kusōzu, prentenseries die de ontbinding van het menselijk lichaam in negen stadia in beeld brengen, behouden.
Kunstenaar Dan Dhaen kreeg van het MAS Grondstofdoos 38 voor het maken van assemblages. Zijn werk lijkt impulsief, maar het wordt opgebouwd met veel zorg. Het is een proces van maanden tot de assemblages hun uitgepuurde vorm krijgen. Dan Dhaen deelt hier zijn work in progress.