Twee executiepalen kwamen direct na de bevrijding in de collectie van de stad Antwerpen terecht. Charles Stockmans, 62 jaar, is een van de slachtoffers die aan de D’Herbouvillekaai het leven lieten. Dit is zijn verhaal.
De vrijmaking van de Schelde was een markante gebeurtenis in de Vlaamse geschiedenis. Midden 1863 vierde Antwerpen feest: na meer dan 250 jaar was de handelsvaart op de Schelde weer echt vrij. Van die ‘Schelde Vrij!’-viering is een sprekend schilderij uit de MAS-collectie te zien in ons Kijkdepot.
"Het behoorde eerst mijn moeder toe, jouw grootmoeder, die het op haar beurt weer kreeg van haar eigen moeder," legt mijn tante uit. "Ik geef het aan jou, om de traditie verder te zetten."
Het was alsof de herinneringen uit mijn kindertijd waren gecatalogiseerd, genummerd en bewaard in een Antwerps museumdepot. Ik voelde het aan alsof de objecten mij hadden gekozen om hun verteller te zijn, en niet andersom.
Zestien Antwerpenaren snuisterden in de MAS-collectie, op zoek naar hun persoonlijke topstuk. In Blikvangers toonden ze hun keuze. En waarom kozen ze net dát topstuk?
De Vuist greep me aan door zijn historische en spirituele waarde. Het werk symboliseert ook de tenaciteit van het Congolese volk en de eenheid tussen onze voorouders en onszelf.
In 1884 bestelde de stad een laatste handbediende kraan. Oorspronkelijk was deze verrijdbaar op sporen, en bedoeld om schroeven en schroefassen te manipuleren bij de stadsdroogdokken. Na een restauratie staat ze sinds 2011 als monument naast het MAS.
