Tientallen jaren lang draaiden de Antwerpse haveninstallaties op perswater. Grote pershuizen met stoommachines voorzagen de waterdruk. Van dit type stonden er twintig kranen langs de Scheldekaai. Ze waren ontworpen om grote stoomschepen te lossen. Hun uitzicht leverde de bijnaam “kemel” op.
Meer dan 300 “waterkraantjes” heeft de stad doorheen de jaren aangekocht. Er kwam geen elektriciteit aan te pas: deze kranen werden gevoed door een ondergronds netwerk van perswater. Hoewel ze niet meer dan 2 ton konden hijsen bleven deze kranen tot 1974 in gebruik.
Met een collectie van 600.000 museumstukken geeft het MAS je in vaste en wisselende expo’s een verfrissende kijk op de stad en haar eeuwenlange contacten met de wereld.
In de Antwerpse haven werkten alle bruggen, sluizen en havenkranen op perswater. Dat veranderde in 1907, toen elektrische walkranen hun intrede deden op de Antwerpse kaaien. Deze Luikse kraan was een van de eerste en stond opgesteld bij het Albertdok.
2 kranen uit de MAS-collectie verhuizen naar een nieuwe locatie. Waterperskraan 97 gaat de laatste fase van restauratie in, de grote 'Titankraan' krijgt haar plekje aan de Rijnkaai.
Twee scheepsmodellen uit het MAS vertellen het verhaal van de Dender. Hoewel de scheepstypes op het eerste gezicht bescheiden lijken, illustreren ze de handelsstromen en industrieën langs de rivier en haar verbinding met de grotere Vlaamse waterwegen.
Op zondag neemt een curator of andere expert je mee op ontdekkingstocht door het MAS. Na een bezoek aan de expo volgt een panelgesprek of praat je na met de curator.
