Redacteurs Els De Palmenaer en Bram Cleys stellen het boek 'Over herkomst en toekomst. Congolees erfgoed in de collectie van het MAS vanuit Belgisch-Congolees perspectief‘ voor aan pers en publiek. Wil je erbij zijn? Tickets zijn gratis, maar schrijf je vooraf in.
Ter voorbereiding van de tentoonstelling lanceerde het MAS een oproep aan alle Antwerpenaren om hun persoonlijk erfgoed over de oorlog te delen. Tussen mei en juli 2021 verzamelden we bijna 300 verhalen.
Graanzuiger 19 is een bijzondere machine. Het MAS en het Maritiem Museum Rotterdam werkten een soort van co-ouderschapsplan uit voor dit schip. De graanzuiger valt onder gezamenlijk beheer en zal de helft van de tijd in Antwerpen, de andere helft in Rotterdam aanmeren.
De expo toont de impact van de Tweede Wereldoorlog op Antwerpen en haar inwoners. Je ontdekt het in groep, samen met de gids. Voor groepen tot max. 20 personen.
In de Antwerpse haven werkten alle bruggen, sluizen en havenkranen op perswater. Dat veranderde in 1907, toen elektrische walkranen hun intrede deden op de Antwerpse kaaien. Deze Luikse kraan was een van de eerste en stond opgesteld bij het Albertdok.
Het MAS en het FelixArchief nodigden alle Antwerpenaren uit om bij te dragen aan een archief over het dagelijks leven tijdens de coronapandemie in Antwerpen. Vele Antwerpenaren reageerden met een vaak erg persoonlijke bijdrage.
Vzw Sensoa schonk zijn collectie quilts aan het MAS. De collectie bestaat uit unieke en persoonlijke doeken die telkens een aidsslachtoffer herdenken. De creaties beperken zich niet tot de traditionele quilt (patchwork) techniek. Op sommige doeken werd getekend of geschilderd.
De unieke architectuur van het MAS is gebaseerd op 19de eeuwse pakhuizen die typisch zijn voor de stad en de havenwijk 't Eilandje. Door de museumzalen op elkaar te stapelen en telkens een kwartslag te draaien, ontstaat een indrukwekkende spiraaltoren.
Het was alsof de herinneringen uit mijn kindertijd waren gecatalogiseerd, genummerd en bewaard in een Antwerps museumdepot. Ik voelde het aan alsof de objecten mij hadden gekozen om hun verteller te zijn, en niet andersom.